WISTERM

Instalację gazową można podzielić na zewnętrzną (na terenie nieruchomości, ale poza budynkiem) i wewnętrzną (w budynku). Podział ten wydaje się oczywisty, ale jest istotny przy doborze materiału instalacyjnego - do instalacji zewnętrznej można użyć tylko rur stalowych, a do wewnętrznych - stalowych i miedzianych.

W budynku wielorodzinnym można wyróżnić też instalacje mieszkaniowe. Granicą instalacji mieszkaniowej jest gazomierz, zamontowany w mieszkaniu bądź na klatce schodowej i wyposażony w kurek kulowy. Każdy właściciel mieszkania rozlicza się z dostawcą gazu indywidualnie.

Która część czyja?
Ponieważ gaz może być dostarczony tylko z sieci, obowiązki i prawa użytkownika i dostawcy są jasno określone.

Dostawca:
? jest właścicielem przyłącza, kurka głównego i gazomierza;
? wykonuje projekt oraz załatwia wszelkie formalności urzędowe związane z wykonaniem przyłącza (chyba, że właściciel budynku chce załatwić to sam);
? wykonuje budowę przyłącza i nadzoruje ją;
? przygotowuje warunki dostawy gazu;
? przeprowadza tzw. odbiór instalacji (zatwierdza jej wykonanie);
? ma obowiązek regularnie przygotowywać rozliczenia za usługi;

Odbiorca:
? jest właścicielem instalacji domowej;
? występuje do dostawcy gazu o wydanie warunków technicznych;
? występuje do dostawcy o przygotowanie umowy na dostarczanie gazu;
? załatwia pozwolenie na budowę instalacji domowej i jej wykonanie (zleca uprawnionej firmie);
? zleca firmie kominiarskiej sprawdzenie wentylacji i podłączenia odbiorników do przewodów spalinowych;
? podpisuje i przechowuje protokół odbioru instalacji;
? regularnie wnosi opłaty za zużycie gazu.